Wel vertellen, niet vertellen

Wat niet weet, wat niet deert. Maar is dit wel zo handig in geval van fibromyalgie?

Vroeger vond ik dat niemand er wat mee te maken had dat er bij mij fibro geconstateerd was. “Ze begrijpen het toch niet!” En dat was ook zo. Opmerkingen als Mijn tante heeft het ook totaan Moet je meer bewegen vlogen om de oren. En anno nu er is niets veranderd op dit gebied.

Onbekend terrein

Mensen blijven het eng of moeilijk vinden. Ik vond dit zelf ook eng en hoe kon je nou iets uitleggen als je het zelf niet eens begreep? Het is ook ingewikkeld. En om eerlijk te zijn: het is niet leuk! Een oordeel is snel gemaakt. Maar als je weet waar jij voor staat dan sta je sterker.

Wat is echt belangrijk

Later werd duidelijk wat dit betekende. En het werd ook duidelijk dat het geen zin had om het tegen iedereen te vertellen (veel te vermoeiend ook en dat beetje energie dat er nog over is, is nu juist zo hard nodig). Alleen tegen degenen waar je dagelijks mee te maken hebt. Als je jezelf er maar goed bij voelt, want dat ook scheelt stress.

Geen schaamte

En als er terloops naar wordt gevraagd, hoef je volgens mij ook niet te zwijgen over iets waar je zelf niets aan kunt doen. (Ligt eraan tegen wie natuurlijk).

Als je maar bestand bent tegen eventuele (ver- ) oordelen of goedbedoelde adviezen.

Advertenties